Nasza gmina leży w poÅ‚udniowo-wschodniej części województwa lubuskiego, 10 km od Nowej Soli, 37 km od Zielonej Góry, 25 km od GÅ‚ogowa. Zaludnienie wsi Siedlisko jest zagrodowo-mieszkaniowe w postaci zwartej wydÅ‚użonej po obu stronach drogi biegnÄ…cej w pewnej części wzdÅ‚uż Odry (Siedlisko górne); druga część wsi leży w dolinie i odbiega od Odry w kierunku wschodnim (Siedlisko dolne). DÅ‚ugość wsi wynosi 3 km. Obszar wsi pochyla siÄ™ radialnie we wszystkich kierunkach – najwyżej poÅ‚ożonÄ… częściÄ… jest Siedlisko górne. Urozmaicenie rzeźby terenu jest wynikiem wydarzeÅ„ geologicznych; obszar ten byÅ‚ trzykrotnie nawiedzany przez lodowiec, w wyniku powstaÅ‚y ciÄ…gi I moren czoÅ‚owych.

Ważnym elementem zlodowacenia jest istnienie szerokiej, płaskodennej doliny zwanej pradoliną Głogowsko-Barucką. Cała gmina leży w jej obszarze. Obszar ten należy do najciekawszych na Ziemi Lubuskiej. Sięgają, tu wpływy kotliny Wrocławsko-Legnickiej. Cechą charakterystyczną jest długi okres wegetacji wynoszący 222 dni.
Åšrednia temperatura roczna wynosi 8°C ( w ostatnim 10-leciu 8,9°C); W okresie maj-lipiec 15.8°C, kwiecieÅ„-sierpieÅ„ 14,3°C. Liczba dni gorÄ…cych wynosi 34-36 w roku. Zimy sÄ… Å‚agodne, trwajÄ… okoÅ‚o 72 dni, Å›rednio mamy 44 dni z pokrywÄ… Å›nieżnÄ…, ale w 1987 byÅ‚o aż 75 dni ze Å›niegiem, natomiast w latach 1990, `91, `92, tylko 23, 30, 33 dni. Opady sÄ… niewielkie, wynoszÄ… Å›rednio 568 mm rocznie. Najobfitszy w ostatnim dziesiÄ™cioleciu byÅ‚ rok 1987- 629 mm, najskÄ…psze lata 1991 i 92, kiedy wynosiÅ‚y tylko 396 i 410 mm. RozkÅ‚ad opadów w poszczególnych miesiÄ…cach przedstawia siÄ™ nastÄ™pujÄ…co: styczeÅ„ – 37 mm, luty – 29 mm, marzec – 37 mm, kwiecieÅ„ – 39 mm, maj – 58 mm, czerwiec – 67 mm, lipiec – 74 mm, sierpieÅ„ – 58 mm, wrzesieÅ„ – 4~ mm, październik – 42 mm, listopad – 37 mm, grudzieÅ„ – 41 mm..
Przeważają wiatry
zachodnie. Osią hydrologiczną jest Odra. Stan jej wód jest zmienny:
wczesną wiosną często następują wylewy, czasem występują też w okresie
letnim.
Kiedyś wylewy rzeki powodowały klęski żywiołowe. Największe
powodzie wystąpiły w latach: 1726, 1785, 1804 i 1899. Na obszarach
zalewowych powstały ciężkie gleby madowe, podczas gdy na terenach wyżej
położonych występują gleby bielicowe i brunatne.
